Portre fotoğrafçılığı. Süregelen çalışma.
İnsan yüzü benim poetikamda hikâyenin bizatihi kendisidir; resimde, edebiyatta, sinemada ve fotoğrafta. Pasifçe betimlenecek plastik bir yüzey değil, her çizgisi ayrı bir dikkatle okunması icap eden canlı bir palimpsest, yaşayan bir metindir.
Bu serideki insanlar iki eksende konumlanır: Aradaki derin bağın ve müşterek hafızanın objektife yansıdığı yakınlarım, dostlarım; bir de sokakta yahut bir mekânda ilk kez karşılaştığım, o anlık sessiz temasın ve yabancılığın çehrelerine vurduğu adsız özneler. Fotoğraf makinesi burada mekanik bir tespit cihazı değil, iki insanın birbirine bakma ve birbirinin varlığına tanıklık etme cesaretidir.
