Biometric systems promise a body that can be read once and recognized forever. My recent paintings start from that promise and watch it fail.
I project scanned fingerprints onto canvas, then paint over them by hand until the ridge pattern is barely legible. What remains is not data but a trace of attention.
Bu seri, Parallel Actions (Paralel Eylemler) ve Acute Angle (Dar Açı) serilerinin sorduğu soruları sürdürüyor: Bir bedenin görüntüsü kime aittir ve kimlik bir şablona dönüştüğünde ne kaybedilir?