12 illüstrasyon (sergilenen 4 çalışma). Kâğıt üzerine füzen ve karışık teknik. Her biri 35×50 cm. 1993.
1992 yılında Alev Alatlı'nın *Viva La Muerte!* (Yaşasın Ölüm!) romanıyla karşılaştım; o dönem ruhumda biçim arayan pek çok tekinsiz duygunun kavramsal çerçevesini bu metinde buldum. Alatlı, Erich Fromm’un insan ruhunu çözümleyen biyofili (yaşama tutkusu) ve nekrofili (ölüm sevicilik, yıkım arzusu) kuramlarına yaslanarak; İspanya İç Savaşı’ndan modern dünyamıza uzanan faşizan refleksleri ve tahakküm mekanizmalarını irdeliyordu.
Bu desenler, ölüm dürtüsünün kutsandığı, yıkımın ve şiddetin bir erdem gibi dolaşıma sokulduğu ideolojik rejimlerin bireyin bedeninde ve çehresinde bıraktığı yaraları sorunsallaştırır. Kâğıt liflerine işleyen füzenin zifiri karanlığı, insan tabiatının yaratıcı yaşam sevinci ile yok edici karanlık arasındaki o tekinsiz sınır hattını yankılar.
